My Blog is My World

မိႈင္းညိဳ႕ေမွာင္ မႏၲေလးကို ဘယ္လိုေရာက္သြားတာလဲဆိုေတာ့ ...မႏၲေလးကုိ ရထားစီးၿပီးေတာ့ ျပန္မဆင္းတတ္ေတာ့လုိ႔။ ငယ္ငယ္ေလးတုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔  ရပ္ကြက္ထဲမွာ ထမင္းေလွ်ာက္စားတာ ဇလံုႀကီးေတြနဲ။၊ ထမင္းစားၿပီးေတာ့ ျပန္လာတဲ့အခါက်ေတာ့ အေမ့ကုိ ပန္းကန္ႀကီး ခ် ေပးၿပီး ေလွ်ာက္သြားမယ္ဆုိၿပီးေတာ့ သြားၾကတာ။ ရပ္ကြက္ထဲကုိ သြားၾကတဲ့အခါကေန ၿပီးေတာ့ ငါတုိ႔ ရထားႀကီး သြားစီးၾကရေအာင္ဆုိၿပီးေတာ့ ကေလးေတြကုိ ေျပာတယ္။ ရထားေပၚလည္း ေရာက္ေရာ ...ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ ကေလးေတြက ဘယ္အခ်ိန္ ဆင္း သြားမွန္းမသိဘူး။ သမီးတစ္ေယာက္တည္း က်န္ခဲ့တာ။ အဲဒါနဲ႔ ရထားနဲ႔ပါသြားတာ။

မႈန္ျပာရီ (က) ၁၄ ႏွစ္သမီးကတည္းက ေကာ္စ႐ွဴတာ။ ေကာ္႐ွဴရတာက ႐ႈိက္႐ွဴလိုက္တဲ့အခ်ိန္ မွာ အဆုတ္က ဘယ္လိုျဖစ္လဲဆိုေတာ့ အသက္႐ွဴရတာ က်ပ္သြားတာ။ ခ်ဳပ္ထားသလို ျဖစ္သြားတာ။ ေကာ္႐ွဴရင္ သူက အန႔ံကို ႐ွဴလိုက္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ေၾကာင္သြားတာေပါ့။ ကိုယ္ အလုပ္လုပ္ရမွန္းေတာ့ သိတာေပါ့။ ကိုယ္ ဘယ္ေနရာ သြားရမလဲ၊ ဘယ္ေနရာ ေနရမလဲ၊ ကိုယ့္ရဲ႕ ေနာက္ေရးေတြကို မသိေတာ့ဘူး။ ဘာလို႔ ႐ွဴတာလဲဆိုေတာ့ ဒီ ႐ွဴဖန္မ်ားလာေတာ့ စိတ္ထဲက ႐ွဴခ်င္စိတ္ေတြ ေပါက္လာတာ။ ျဖတ္ႏိုင္တယ္။ ျဖတ္ခ်င္တယ္။ ျဖတ္ဖူးတယ္။ ေကာ္ျဖတ္တာနဲ႔ ေကာ္ ႐ွဴတာနဲ႔ဆိုရင္ ေကာ္ျဖတ္တာက ေကာင္းတယ္။ ေကာ္ျဖတ္တာက ဘယ္လိုေကာင္းလဲ ဆိုရင္ အသားအေရလည္း ဝလာတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ က်န္းမာေရးလည္း ေကာင္းလာတယ္။ ေကာ္႐ွဴေတာ့က်ေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ အသားအေရေတြလည္း ထိခိုက္တယ္။ အခုကေတာ့ ႐ွဴ တယ္။ ဒါေပမဲ့ မ႐ွဴတာဆိုလို႔ ဒီေန႔ ႏွစ္ရက္ပဲ ရွိေသးတယ္။

ယခင္အစိုးရေတြက ဘာကိုမွ ေသေသခ်ာခ်ာ တာဝန္ယူမထားေသာ ကေလးမ်ား ရွိသည္။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မ်ား ထမင္းဆိုင္မ်ားတြင္ မ်က္လုံးထဲမွာ ရႊင္ပ်မႈအရည္မဲ့ကာ ေတာင့္တင္းေျခလွမ္းမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ားသည္ ဒုႏွင့္ေဒး။ မိဘက ပေထြးက မိေထြးက ဦးေလးက အေဒၚက ဘုန္းႀကီးက ဆရာက ရိုက္ႏွက္ျခင္းစသည့္အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ လမ္းေပၚေရာက္လာကာ ေနပူက်က္က်က္ထဲ၊ မိုးေရစက္လက္ထဲ၊ ေအးခဲမႈထဲ၊ မ်က္လုံးေရာင္ေျခာက္ေျခာက္ဝင္းဝင္း၊ လက္ထဲမွာလည္း ေဆးလိပ္၊ ကြမ္း၊ အရက္ပုလင္း၊ ေကာ္ဗူး၊ လက္နက္တစုံတရာႏွင့္ လမ္းေဘးမွာပင္ က်င္လည္ေနသည့္ ကေလးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားႀကီးကို ရွိသည္။ အလုပ္႐ုံ၊ လမ္းေဘးဆိုင္ေလးမ်ား၊ ေစ်း၊ ကားဂိတ္၊ ဘူတာ၊ သေဘာၤဆိပ္၊ တပ္၊ ကေလးေထာင္၊ လူႀကီးေထာင္၊ အခ်ဳပ္ခန္းႏွင့္ ျပည့္တန္ဆာေခါင္းမ်ားလက္ထဲမွာလည္း ကေလးေတြ ကေလးမေလးေတြ မ်ားစြာ။